Geen nieuws, goed nieuws

We zijn al weer een half jaar verder sinds het laatste bericht. Inmiddels hebben we een zomervakantie, kerst, en oud & nieuw achter de rug. Afgelopen zomer (wat lijkt dat al weer ver weg, met al die sneeuw en dat ijs nu) zijn we naar Oostenrijk gegaan om te gaan wandelen. Uiteraard mocht Cody mee. We hebben heel wat ‘gear’ aangeschaft, niet alleen voor ons, maar ook voor Cody. Hij heeft een heel stoer harnas gekregen van ons. We konden teksten voor op het harnas er bij bestellen, dus we hebben gekozen voor ‘security’ en ‘agility’. Vooral wanneer Cody de tekst ‘security’ op zijn harnas heeft, zijn mensen vol respect in de benadering. Super handig dus. Einakt. We begonnen rustig met een toch van ongeveer 1,5 uur op de eerste dag. De laatste dag van de week hebben we een toch gelopen van ruim 5 uur. Cody vond het geweldig en wij ook. Een erg geslaagde vakantie.

Daarna kwam kerst en die heeft Cody gewoon met ons doorgebracht bij onze families. Oud & nieuw hebben we bij onze vrienden gevierd. Gelukkig mocht Cody ook mee. We hadden ons best wel zorgen gemaakt over Cody in verband met het vuurwerk. Cody raakt daar best opgewonden van. Hij is er niet echt bang voor, maar hij vindt dat hij ons moet waarschuwen of zo, dus hij blaft aan een stuk door. Gelukkig viel het in de straat wel mee met vuurwerk, waardoo we Cody ook redelijk makkelijk weer rustig konden krijgen (hoewel onze vrienden daar misschien anders over denken). Al met al wat ons betreft geslaagde feestdagen.

Nu is het hartje winter en Cody vindt het heel leuk. Sneeuw blijft toch iets speciaals. Hij gaat dan helemaal gek doen, springen als een geit, met z’n neus door de sneeuw en je vervolgens met een bepoederde neus aankijken alsof het hartstikke normaal is. Afgelopen weekend is hij ook mee het ijs opgeweest. Er waren banen vrij gemaakt en op de rest van het ijs lag sneeuw. Cody had al snel door dat hij op de besneeuwde stukken best wel kon rennen, maar op de banen niet. Dus steeds wanneer hij in de buurt van een baan kwam, begon hij al te remmen, zodat hij op tijd stil stond. Slimme hond.

Een paar weken geleden hebben we het bouwsel van Cody’s haar ontvangen. Zoals in het vorige bericht geschreven, hadden we haar van Cody opgestuurd naar een kennis die vilt en andere dingen maakt van vacht. Ze had Cody gezien en wilde eens proberen of ze daar ook vilt van kon maken. En toen werd er een pakketje bezorgd… Ze heeft er een heel grappig mandje van gevilt. Het is niet alleen Cody’s haar, dus ik heb het vermoeden dat je van Labradoodle vacht alleen, geen vilt kunt maken. Maar vermengd met een andere wol gaat het dus wel. Heel leuk. Ik zal snel een foto online zetten.

Afgelopen weekend hebben we ook nog een doodledate gehad in de Loonse en Drunense duinen. We hadden afgesproken met Suzanne en Roel en hun Australian Labradoodles Boef en Bickel. Suzanne en Roel kennen we nog van toen we Cody nog niet zo lang hadden. Ze zijn toen een avond op visite gekomen om uit te testen of Suzanne allergisch zou reageren op Cody. Toen dat niet het geval bleek te zijn, waren ze verkocht en hebben ze Boef gekocht. En een paar jaar later Bickel. Boef en Bickel zijn allebei een stuk groter dan Cody en ook een stuk energieker. Ik was heel benieuwd hoe Cody daar mee om zou gaan, want hij heeft wel eens moeite met grote drukke honden. Ze hadden elkaar ook al een hele tijd niet gezien. Maar het lijkt wel alsof Labradoodles elkaar herkennen. Cody stond te springen van blijdschap en heeft vrolijk (en iets rustiger) meegestoeid met Boef en Bickel. Een hele leuke doodledate. En die leverde een hele leuke foto op:

Het is weer een hele lap tekst geworden, maar dat krijg je, als je minder vaak tijd maakt om iets op de website te zetten. Dan moet er in een keer een heleboel ingehaald worden. Hopelijk heb ik iedereen weer even tevreden gesteld met Cody zijn verhalen. Tot de volgende keer!