Dierenartsbezoek

Hallo allemaal, de afgelopen week hebben we aardig in de rats gezeten over Cody. Hij liep steeds mank na inspanning. En het werd steeds erger. Omdat we een grote hond hebben, begint dan meteen de vrees voor elleboogdysplasie. Dus de dierenarts gebeld, en daar konden we een week later terecht voor een consult met rontgenfoto’s. Dus gedurende die week hebben we de training en de dagopvang voor Cody afgezegd en verplicht rust gehouden.

Vandaag was dan de dag dat we naar de dierenarts zijn gegaan. Cody moest onder narcose, omdat hij echt niet stil blijft liggen voor een foto. Heel sneu, je ziet hem vechten om wakker te blijven, maar het gaat niet. Na een minuutje of vijf was hij onder zeil. Ik mocht met een loodschort er bij blijven. Hup, foto gemaakt, en dan wordt die meteen digitaal ingescand. Ondertussen liet Cody nog even zijn ontlasting gaan (stinken! Anaalkliertjes gingen ook meteen leeg… Jak). Gelukkig is op de foto geen afwijking te zien! Dat is wel een geruststelling zeg. Ik had me al hele drama’s voorgesteld met operatie, gips, beperkte beweging voor de rest van zijn leven. Maar dat is dus niet aan de orde.

Wel blijft natuurlijk het probleem dat hij last heeft van zijn voorpoot. De arts heeft nu aangeraden om een glucosamine supplement te gaan gebruiken. Dat is spul dat gewrichten soepeler kan maken. En we moeten wel op blijven letten met beweging. Niet spelen op gladde vloeren, niet te veel gooien met ballen, omdat dat explosieve bewegingen zijn. En dat moeten we nu eens een tijd proberen, en dan kijken of er verbetering optreedt. Hij stelde ook voor om over een jaar weer eens rontgenfoto’s te laten maken, zodat er bekeken kan worden, of er veranderingen in het gewricht zijn.

We zijn echt super opgelucht! Elleboogdysplasie is echt iets heel ergs (net als heupdysplasie). De gewrichten zijn dan niet goed gegroeid, of er zit een stukje bot of kraakbeen in het gewricht, waardoor het gewricht ruw wordt van binnen en gaat onsteken. Vaak zie je dat wanneer een hond eenmaal ED of HD heeft, er met een operatie wel tijdelijk iets opgelost kan worden, maar dat een hond na verloop van tijd last krijgt van artrose, omdat er al te veel beschadigd is in een gewricht. Dus ik zag al een leven van pijn voor Cody, maar gelukkig, geen ED. Nu moeten we dus gaan kijken met supplementen en eventueel aangepaste voeding, en aangepaste beweging of het dan beter gaat.

Het blijft een risico van een grote hond. En zeker een hond met niet zoveel spiermassa, zoals bij Cody. Op het moment dat honden veel gespierder zijn (zoals bijvoorbeeld een Stafford), dan vangen de spieren de gewrichtsproblemen mee op. Maar die spillebeentjes van Cody kunnen niet veel opvangen.

Cody is nu nog zijn roesje aan het uislapen. Helemaal wiebelig is ie. Wat een avontuur voor Cody.